Dag 2

Ik kan het wel aanbevelen om een gids (Hamida!) in de arm te nemen om je de weg te wijzen in de Chott el Gharsa woestijn waar de prequel sets zijn. Nadat je Tozeur uitrijdt is het nog een minuut of vijf over de "gewone" weg rijden, en daarna neem je de afslag de woestijn in, en dan heb je nog een klein uur rijden voor de boeg, over wegen die bijna zo slecht zijn dat je een jeep nodig hebt. Normaal gesproken is het eigenlijk met een gewone auto zoals ons huurwagentje ook wel te doen, maar we hadden net de pech dat er wat zand gewaaid was over de afslag naar de pod cash site, en dat net de motor afsloeg toen we over dat kleine duintje heen wilde rijden (timing zoals de Falcon dus...). We zaten dus even vast. Maar het was niet zo erg als het eruit ziet, en nadat ik snel nog even wat meer opnamen gemaakt had, heb ik Hamida geholpen de auto weer vrij te graven, en daarna konden we verder. De wegen zijn wel een beetje hobbelig: net als onderweg tussen Medenine en Matmata de dag ervoor, hebben we toch een paar keer gehad dat de auto uit zijn versnelling trilde!

Als je van plan bent de sets op te gaan zoeken, zou ik dat wel snel doen: de woestijn is druk bezig om het verloren gebied terug te winnen, en binnen een jaar of twee denk ik dat er al weinig meer van over zal zijn. Sommige gedeelten zijn al ingestort, of liggen al begraven onder het zand. De sets zijn er tenslotte niet op gemaakt om het lang uit te houden. Zeker als je de sets van de achterkant bekijkt, zie je hoe simpel de contructies zijn.

We hadden al verhalen gelezen over dat de set afgezet zou zijn, en dat was inderdaad nog steeds zo, compleet met de "verboden toegang" borden, maar bewaking is er niet meer (nu George Lucas te kennen heeft gegeven dat hij niet meer terugkomt voor opnamen voor episode 3), en we konden zo de omheining binnenlopen. Buiten de eigenlijke set staat een contructie (zie het plaatje en bijbehorende quicktime vr panorama links) die die waarschijnlijk schaduw boodt voor cast en crew tussen de opnamen (en even verder op is een klein toiletgebouwtje te vinden).

De set zelf bestaat uit een grote brede hoofdstraat, met verschillende kleinere zijstraatjes. Bij de ingang van de hoofdstraat staat een groepje moisture vaporators (zie het plaatje rechts). Je realiseert je pas hoe groot die zijn als je er vlak naast staat. Komend vanuit de opening in de omheining loop je dan links de hoofdstraat in. Daar lopend heb je echt het idee op die planeet te lopen die het verst van het heldere centrum van het universum ligt. Het was in ieder geval nogal verlaten toen wij er waren (dat vond ik ook prettig aan Hamida: op de sets geeft hij je de tijd om rustig ongestoord rond te kijken).

Aan het andere eind van de hoofdstraat ligt Watto's winkel. Binnen is zelfs de toonbank uit de film te vinden, en dat verbaasde me, aangezien ik dacht dat de interieur-set alleen in de studio in Leavesden gebouwd was. Misschien is 'ie wel voor episode 2 gemaakt. Het ziet er binnen ook een stuk kleiner uit dan het op de film lijkt, dus misschien was het interieur alleen maar zover gmaakt dat het er nog een beetje uitzag als je toevallig eens naar binnen zou kijken tijdens opnamen in de straat voor de winkel. Binnen zie je in ieder geval dat de wanden ook maar tot net boven mans-hoog afgemaakt zijn: hoger zie je gewoon het houtwerk zitten dat lager door de wand bedekt wordt.

Als je dan Watto's winkel weer uitkomt, heb je weer een mooi overzicht over de hoofdstraat:

Teruglopend richting de groep vaporators kun je de tweede straat rechts nemen om in het marktgebied van Mos Espa te komen (de straat links in het bovenste plaatje links). Hier veel verandas en afdakjes om waren uit te kunnen stallen, en je kunt duidelijk de lokatie herkennen waar Jar Jar en Sebulba elkaar voor het eerst treffen (zie de plaatjes rechts). De foto van de magazines op lokatie op de intro pagina van deze website is in één van de vensters hier genomen.

Aan het uiteinde van de markt-straat vind je weer een moisture vaporator. Die staan echt overal. In de plaatjes hieronder van links naar rechts: in de markt-straat, voor Watto's winkel, en het groepje aan het begin van de hoofdstraat (met anderen in de achtergrond):

De Tunesische architectuur is goed in de stad terug te vinden. Niet alleen de zand-kleuren, de koepel-daken, en de boogjes over de straten heen, maar ook bijvoorbeeld de "pilaren" aan de buitenkant van gebouwen (zoals in het linker plaatje rechts) die wel erg lijken op de contructie zoals je die vindt aan de Anchorhead moskee op Jerba (waar we de volgende dag onze tocht zouden beeindigen).

In de meeste zijstraten kun je ergens wel tussen wat gebouwen doorlopen om weer buiten de set te komen. Het plaatje rechts laat zien hoe groot de set is, zelfs in de dwars-richting, kijkend vanuit één zijstraat, over de hoofdstraat naar een ander. Helaas staat ook in deze set al niet meer alles overeind, dus als je het nog eens voor jezelf wilt gaan zien: beter haast maken!

Buiten de set is er net als bij de kleine set niet veel anders te zien dan woestijn en zand-duinen:

Toen werd het tijd om naar de volgende lokatie te gaan. Na een kort stukje rijden kwamen we bij de afslag waar de auto vast bleef zitten (zie bovenaan deze pagina) maar dat veroorzaakte verder geen grote problemen, en via een lokatie die voor de film The English Patient gebruikt is, kwamen we bij een duinketen die gebruikt is voor een aantal opnamen voor een pod crash.

Ik kan niet zeggen dat ik de lokatie echt herkende, maar je hebt er een mooi uitzicht van de duinketen aan de ene kant, en de zoutwoestijn aan de andere. Het begon al aardig warm te worden, dus we konden flink wat mirages zien: de woestijn leek aan de horizon vanalles te weerspiegelen. Naast bergen zelfs ook bomen, en dat konden wel eens fata morganas geweest zijn, aangezien eigenlijk in de zoutwoestijn bar weinig groeit. In episode 1 zijn zulke spiegelingen ook te zien. Kijk maar eens in de achtergrond in de scene waar de podracer van Quadinaros het begeeft. Leuk dat zulke details meegenomen worden in zo'n scene die grotendeels computer-gegenereerd is.

Na het bezoek aan de pod-crash lokatie, verlieten we de Chott el Gharsa woestijn en reden richting Nefta, over de weg richting Algerië. Een stukje na Nefta liggen twee wegen tegenover elkaar die leiden naar lokaties die voor het eerst al in A New Hope te zien waren: de buitenset van de boerderij van de familie Lars, en de Grand Dune. We namen eerst de afslag naar links, en na een paar minuten rijden doemde een bekende aanblik op uit de verte.

Aan de andere kant van de weg tussen Algerië en Nefta ligt de locatie waar de scenes opgenomen zijn van Threepio die verdwaald in de woestijn van Tatooine loopt.

De Grand Dune is nu een toeristische trekpleister waar je een dromedaris-rit naar en over de duinen kunt maken. Onderweg is de lokale bevolking uiterst behulpzaam om je allerlei spulletjes te verkopen (je ziet ze zich om mij verdringen in het panorama hieronder). Maar alhoewel erg hardnekkig, zijn ze ook best vriendelijk, en de lokatie een goede gelegenheid om uit te vinden hoe het is om op een dromedaris te rijden, en te genieten van het uitzicht. Niet dat ik nog zoveel uit de film herkende, maar de lokatie is van zichzelf al meer dan indrukwekkend genoeg.

Na de rit was het tijd om aan onze terugreis te beginnen, maar voordat we naar Tozeur teruggingen, bracht Hamida ons nog naar één andere "lokatie": een soort van vuilnisbelt in een woonwijk van Nefta.

We hadden in Watto's achtertuin kunnen zijn: allerlei losse onderdelen en dingetjes die overal rondlagen op een paar open plekken en in de berm. Sommige waren mogelijk requisieten voor episode 1 (en 2?), zoals de vliegtuig-motoren die mogelijk als pod race motoren dienst hebben gedaan, een aantal vreemde voertuigen (zoals die in het plaatje rechts), en andere onderdelen die mogelijk als decorstukken gediend hebben. Maar er lag ook een hoop spul dat zeker niet in de film te zien geweest is, zoals een half gesloopte cockpit, en zelfs een kleine doodskist.

Dit was de laatste lokatie die onze gids Hamida ons liet zien, en nadat we Hamida teruggebracht hadden naar Tozeur konden we weer terug in de richting van ons hotel bij Zarzis. Gelukkig zaten we nog redelijk ruim in onze tijd, en konden we nog even terug naar de lokatie die we de vorige dag wat snel hadden moeten verlaten wegens de aankomende zonsondergang. En dus stonden we weer aan de voet van de Sidi Bouhlel. Deze keer liepen we niet langs de bergkloof omhoog, maar klauterde de kloof zelf in tussen alle rotsen door, en in de hoop in de schaduw te kunnen blijven. Want aangezien het nu rond een uur of twee 's middags was, was het echt behoorlijk heet zo vlak bij de Chott el Jerid.

Na wat geklim (er leken me nu wat meer rotsen te liggen dan te zien is in A New Hope in de scene waar Luke uit z'n speeder stapt op zoek naar Artoo), kwamen we bij de lokatie waar Artoo door de Jawa's overmeesterd wordt. Het pad waar Artoo langsrolt, en de rots waarachter de Jawa's zich verschuilen zijn goed herkenbaar. In het plaatje rechts zie je de lokatie vanuit Artoo's gezichtspunt. Het plaatje is gelinkt naar een klein (1.2MB) mpeg filmpje dat laat zien hoe het er voor Artoo zo ongeveer uitgezien moet hebben. Het laat zien waarom Artoo zich zo makkelijk door de Jawas laat vangen, ondanks de herrie die de Jawas eigenlijk maken: Artoo was afgeleid door de dame die even verderop naast de rots zat...

Toen werd het toch echt tijd om de lange weg naar ons hotel bij Zarzis voort te zetten, en daar kwamen we net voor zonsondergang dan ook aan. En wederom was het vroeg naar bed, want ook de volgende dag was er nog veel te zien.